Ogon u gekonów utracił funkcję pomocniczego narządu ruchu, stał się on u niektórych gatunków rezerwuarem tłuszczu, u innych posiada fałdy skórne, umożliwiające lepsze przyleganie im do podłoża i zacierające kontury ciała gekona. Wiele gatunków ma zdolność odrzucania ogona i jego regeneracji.Gekony wydają głośne dźwięki, często dające się przedstawić sylabami, np. gek-ko (stąd pochodzi nazwa rodziny).